duygunun adıdır, bir başka ifadeyle gökyüzüne aşık filozof için yıldızların anlamı, denize aşık kadırgaların dalgalarla buluştuğunda çıkardığı,denizcilerin bir benzerinin dünyanın hiçbiryerinde olmadığına yeminler ettiği sesler, yeldeğirmenlerinin ruhu rüzgar ve bulutların özü yağmur gibidir Park's Mania
İnsan yüreğinin derinliklerinde var olan en delice isteğin, bedendeki yokoluşun sihrine karıştığı ve anın vuruşlarının gözlerin derinliklerinde kaybolmaya başladığı zaman, en uçtaki hücrelerden hissedilmeye başlanan derin, ten kadar bedensi, sevgi kadar yüce, en kutsal dokunuşlar kadar sarsıcı istektir Park's Mania. ..
O ana kadar tek başına,tek bir bedenle ve tek bir ruhla sürdürdüğün yaşamın, boşluklarını hissederek, boşluklarının acılarını,karanlıklarını duyarak yaşadığın hayatının anlarının, yaşamdaki çelişkilerin varlığının farkına varılmasıyla, en azından bir başka yaşam olabileceğine ilişkin ilk şüphelerin var olmasıyla, boşluklarını hızla dolduran med dalgaları gibi yerini düşlere bırakmasıyla yavaş yavaş, beliren duygudur Park's Mania.
Park's Mania aşkın ve düşlerin en şiddetli ve ilk acımasız duygusudur. belki de yaşamın vazgeçilmez yedi duygusundan da öte, en tanrısal olan şeydir Park's Mania...
Park's Mania bir fırtınadır kalbin ortasında başlayan ve giderek tüm bedene yayılan, onsuz olamayacağını hissettiğin ilk anı anımsarsın, gece yarısıdır, nedense bardağındaki çay soğumaktadır ve sana eskisi kadar tat vermemektedir. birşey olmuştur, kendine bulduğun mutluluklar gölgelenmiştir sanki... bir gece yarısı daha geçer, uzakta parlayan ışıklar sana onu anımsatır, eski şarkılara merak sarmışsındır yeniden, ışıkları kapatmak istersin, içinde hep olduğuna inandığın huzur seni terketmiştir sanki... bir parça daha yalnızsındır, kalabalıklar daha çok yalnızlığı anımsatmatadır sana. alevlerin bir ateş parçasından daha çok anlamlar taşıdığına inanmaya hazırsındır, kalbinde daha güçlü kıvılcımlar olduğunu